Τανγκό Θανάτου

El día que me quieras…  tango_flow

…ήχησε  από το γραμμόφωνο η μελωδική φωνή του Carlos Gardel, στο σκοτεινό καταγώγιο. Δυο κόκκινες γόβες χόρευαν απρόθυμα στον ρυθμό του τανγκό.  Επιτέλους την είχε στην αγκαλιά του. Τρία χρόνια απέφευγε το βλέμμα του, απέρριπτε την πρόσκληση του. Άλλαζε καβαλιέρους και χόρευε με άγνωστους άντρες, μα ποτέ με εκείνον.

Τώρα όμως…

Κανείς δεν θα την άγγιζε. Κανείς δεν θα ένιωθε την ανάσα της στον λαιμό του. Θα έγερνε μονάχα  επάνω του. Θα έμπλεκε τα πόδια της μόνο με τα δικά του. Θα χόρευε μόνο με εκείνον.

Ο Μικέλ κοίταξε δεξιά και αριστερά τα σώματα των χορευτών που κείτονταν νεκρά και χαμογέλασε αυτάρεσκα. Είχε εξορκίσει την ζήλια του.

Νίκησα, σκέφτηκε.

«Αυτή η tanda είναι δική μου…»

Σωτηρία Ιωαννίδου

Το διήγημα κυκλοφορεί στην συλλογή «7 Θανάσιμα Αμαρτήματα»

Μπορείτε επίσης να την βρείτε και εδω:

https://www.urnovl.co/#!/user/B1wHAulbW/profile?novl=SJW5tW_G-

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s